در فضای چاپ، طیفهای UV نامتناسب، مانعی بر سر راه بهرهوری هستند؛ این طیفها باعث کاهش سرعت عملکرد دستگاه و اختلال در چسبندگی رنگ به سطح میشوند. وقتی که فوتواینیشیاتورهای رنگ نیاز به پرتوهای نازک دارند، استفاده از لامپهایی با طیف گسترده، مجبور میکند که سرعت عملکرد دستگاه کاهش یابد؛ در غیر این صورت، خطر عدم کامل شدن فرآیند چسبندگی وجود دارد.
بنابراین، ما لامپهای UV با توان ۱۰۰۰ وات، ۲۰۰۰ وات و ۳۰۰۰ وات ساختهایم؛ طیف تابش این لامپها به گونهای تنظیم شده که مناسب نورهای UVA، UVB و UVC باشد. این کار را از طریق تنظیم ترکیب ایزوتوپهای جیوه و مواد افزودنی انجام میدهیم؛ سپس از روکشهای دیکرویک برای کنترل دقیق تابش استفاده میکنیم.
آنچه واقعاً اهمیت دارد، کنترل میزان فوتونهای تولید شده است. حداکثر شدت تابش، به توپولوژی قوس الکتریکی، طراحی الکترودها و کارایی روکشها بستگی دارد. شکل طیف تابش نیز توسط ترکیب مواد مورد استفاده در لامپ و میزان انتقال نور تعیین میشود.
لامپی که در فرکانس ۳۶۵ نانومتر تنظیم شده، برای اتصال لایههای عمیق مناسب است؛ اما برای اتصال لایههای ضخیم، باید از فرکانس ۳۸۵ تا ۴۰۵ نانومتر استفاده کرد؛ در این صورت، محدودیتهای سطحی کمتر خواهد بود. باید منحنی تابش لامپ را با الگوی جذب فوتواینیشیاتورها هماهنگ کرد؛ در این صورت، چگالی انرژی تولید شده در سراسر سطح ماده، قابل پیشبینی خواهد بود.
نکته مهم این است که طیف تابش لامپ باید با ویژگیهای شیمیایی رنگ هماهنگ باشد؛ نه برعکس. وقتی که طیفها هماهنگ شوند، گرمای اضافی کاهش مییابد، زمان لازم برای چسبندگی کاهش مییابد و چسبندگی رنگ در سطوح سخت نیز پایدار خواهد بود.
مزیت این روش، سرعت بیشتر فرآیند چاپ، کاهش تعداد محصولات باکیفیت پایین، و چسبندگی بهتر رنگ به سطح است. میزان انرژی مصرفی نیز با توان لامپ مرتبط است؛ اما دقت طیفی، به معنای این است که نیازی به تابش بیش از حد نیست.
نصب لامپ باید با ساختار سیستم هماهنگ باشد؛ باید توپولوژی روکشها، طول لامپ و سازگاری کانکتورها با ماژول چسبندگی را بررسی کرد. در مواردی که نیاز به عدم وجود ازن وجود دارد، باید از منابع تغذیه مناسب استفاده کرد؛ همچنین باید مطمئن شد که منبع تغذیه بتواند ولتاژ لازم برای روشن شدن لامپ و جریان مورد نیاز برای عملکرد لامپ را تأمین کند.
پایداری تابش لامپ، به خنککاری لامپ بستگی دارد؛ با حفظ جریان هوای لازم، میتوان دمای الکترودها و پایداری طیف تابش را در محدوده مشخصی نگه داشت.